Sinica

Sinica to przejaw niewłaściwego utlenowania tkanek. Prowadzi do niej niewystarczające wiązanie tlenu przez hemoglobinę – barwnik krwinek czerwonych, odpowiedzialny za transport tlenu z płuc do tkanek, lub zaburzenia krążenia krwi. Dwa podstawowe rodzaje sinicy to sinica centralna i sinica obwodowa. Czym się różnią? Jak można rozpoznać sinicę?

Sinica centralna

Ten typ sinicy spowodowany jest zaburzeniem wiązania tlenu przez hemoglobinę. Najczęstsze przyczyny sinicy centralnej to:

– choroby płuc
– wady wrodzone serca
– niewydolność serca
– astma
zapalenie oskrzelików
– nadciśnienie płucne
– zatorowość płucna
– przewlekła obturacyjna choroba płuc
– przedawkowanie narkotyków
hipotermia

Wymienione czynniki prowadzą do ograniczenia utlenowania krwi lub powstania jej nieprawidłowych form, np. methemoglobiny. Objawy sinicy centralnej to zasinienie warg, języka i błon śluzowych jamy ustnej.

Sinica obwodowa

Sinica obwodowa dotyczy przede wszystkim kończyn i wynika z zaburzeń krążenia, ograniczających ukrwienie i dotlenienie tkanek. Przyczyny sinicy obwodowej to m. in. wychłodzenie kończyn, miażdżyca
naczyń tętniczych, choroba Raynaud czy palenie papierosów. Schorzenia te powodują zmniejszenie światła naczyń, co powoduje ograniczenie przepływu krwi przez tkanki i gorsze ich dotlenienie. Charakterystyczne jest objęcie zasięgiem kończyn oraz sine zabarwienie paznokci.

Leczenie sinicy jest ściśle zależne od przyczyny, która ją wywołała. Objawowo stosuje się podawanie tlenu; taka tlenoterapia dostępna jest już w warunkach domowych. Zalecane jest bezwzględne zaprzestanie palenia papierosów oraz zmiana trybu życia na bardziej aktywny.