Nerwica serca

Nerwica serca jest odmianą nerwicy lękowej. Objawia się ona zaburzeniami rytmu serca, połączonymi z różnego rodzaju lękami i niepokojem. Dlatego też bardzo często jest ona mylona z chorobami serca.

Objawy

Objawy nerwicy serca są podobne do objawów występujących przy zaburzeniach układu sercowo-naczyniowego. Charakterystyczny jest więc ból w klatce piersiowej. Jego natężenie jest uzależnione od indywidualnych uwarunkowań organizmu. Może występować również uczucie ucisku w klatce piersiowej, które może utrzymywać się nawet do paru dni. Ponadto wystąpić może również kołatanie serca, które znika po około dwudziestu minutach. Charakterystycznym objawem dla nerwicy serca jest również uczucie duszności. W trakcie ataku, oddech jest płytki, znacznie przyspieszony. Oprócz wymienionych objawów, osoba taka odczuwa również dyskomfort psychiczny, który przejawia się w niepokoju, lękach. Ponadto mogą wystąpić również objawy, takie jak pocenie się, drżenie, zaczerwienienia na ciele, zawroty i bóle głowy. Również ciśnienie chorego w trakcie ataku i bezpośrednio po nim jest znacznie podwyższone.

Przyczyny

Przyczyną występowania nerwicy serca jest przede wszystkim przeciążenie systemu nerwowego organizmu.To właśnie układ nerwowy reguluje pracę serca poprzez produkcję i dostarczanie mu odpowiednich hormonów. Jeżeli więc produkuje się w organizmie zbyt dużo hormonów, takich jak noradrenalina i adrenalina, które dostarczane są również do serca, to mięsień ten staje się nadwrażliwy i reaguje nawet na najmniejsze bodźce. Ostatecznie można powiedzieć, że przyczyną występowania określonego schorzenia jest zbyt nerwowe i stresujące życie. Jeżeli ktoś żyje w ciągłym niepokoju, to przekłada się to następnie na nieprawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Leczenie

Leczenie nerwicy serca polega przede wszystkim na zmniejszeniu do minimum sytuacji stresowych w życiu chorego. Ponadto, przeprowadzana jest również odpowiednia psychoterapia, która pomaga choremu w radzeniu sobie z problemami. Ważne jest również nauczenie się rozładowywania negatywnych emocji poprzez sport, czy różnego rodzaju treningi relaksujące. Jeżeli choroba jest znacznie zaawansowana, to lekarz może również przepisać leki na uspokojenie, czy preparaty antydepresyjne. Ogólnie samo leczenie polega raczej na eliminowaniu sytuacji wywołujących negatywne emocje. Jeżeli chory nauczy się radzić sobie ze stresem i nerwami, to z czasem ataki choroby zaczną występować rzadziej. Aby jednak choroba nie powróciła, to ważna jest stała kontrola lekarza.